در جستجوی ناکجاآباد

دل‌نوشته‌های یک برنامه‌نویس


من چی میگم تو چی میگی؟

من: عه!... سلام آقای **** چه خوبه که با هم تو یه قطار هستیم کلی سوال دارم که میخوام بپرسم ازتون

اون: سلام.

من: خب اول از همه میخواستم در مورد لینوکس ازتون سوال کنم... هر کاری میکنم نمیتونم رو سیستمم لینوکس رو نصب کنم در کنار ویندوز...(یه سری توضیحات در مورد مشکل)  

اون: لپتاپت چیه؟

من: ****

اون: لپتاپ های این شرکت همشون این مشکل رو دارن

من: خب حالا چیکار میشه کرد؟

اون: اصلا چرا میخوای با لینوکس کار کنی؟

من :| 

(من تو ذهنم: به تو چه ربطی داره؟ جواب سوالو بده می‌دونم خیلی نابغه‌ای نمی‌خواد دوباره با یه مشت پرت و پلا بگی من خوبم)

من: هیچی فقط میخوام یه کم با لینوکس کار کنم باهاش بیشتر آشنا بشم...

خب احتمالا دیگه بقیه داستان رو میتونید حدس بزنید.

حرف اصلی اینه که نمی‌دونم چرا آدما اونم مخصوصا تو رشته من(کامپیوتر) همش میخوان با پایین آوردن بقیه خودشون رو بالا بکشن؟ یعنی امکان نداره یه بار در مورد یه چیزی سوال کنی و طرف نگه "اونکه به درد نمی‌خوره" یا "اون آشغاله".

هر چقدر فکر میکنم نمی‌تونم هضم کنم این قضیه رو... خیلی اذیتم میکنه وقتی می‌بینم یه نفر هنوز خودش حرفی واسه گفتن نداره و فقط می‌خواد به هر شکلی که شده به بقیه بگه من گنده ام و بهتر از من نگرد که نیست.مشکل اکثر ماها همینه که همیشه دوست داریم یه نفری بریم بالا مفهوم کار تیمی اصلا تعریف نشده‌ست هیچ‌کدوممون نمی‌خوایم بقیه هم پیشرفت کنن.نمونه هم تا دلتون بخواد هست و تا وقتی که این اخلاق رو کنار نذاریم کشور برای همیشه تو همین وضع میمونه.

با این پست چیزی عوض نمیشه ولی باید این حرفا رو زد باشد که تغییر کنیم! 

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
Designed By Erfan Powered by Bayan